سيد محمد باقر برقعى
395
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي )
شهنازى ( 1368 - 1297 ) اسحاق شهنازى در سال 1297 هجرى شمسى در شهر رشت از مادر زاد . نيايش حاجى عباسقلى بلورفروش از همدان به رشت مهاجرت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند . پدر شهنازى يوسف شغل پدر را پى گرفت و به بلورفروشى اشتغال ورزيد . عمويش يعقوب شهنازى از موسيقيدانان بنام رشت بود و در فلوتزنى مهارت داشت . اسحاق شهنازى تحصيلات ابتدائى و متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد و ديپلم ادبى گرفت ازآنپس به استخدام فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و مأمور خدمت در سمنان شد و در مدارس اين شهر به تدريس پرداخت پس از يك سال به زادگاهش رشت بازگشت و همچنان به كار تدريس در دبيرستانهاى دخترانه سعادت و پسرانه تربيت اشتغال ورزيد پس از چندى از شغل معلّمى استعفا كرد و به دانشكده افسرى رفت و پس از اتمام دورهء دانشكده از طرف شهربانى كل كشور مأمور خدمت در شهرهاى مختلف گرديد و آخرين مأموريتش معاونت شهربانىهاى خوزستان بود و با درجه سرهنگى بازنشسته شد و سرانجام در سال 1368 چشم از جهان فروبست . ابراهيم فخرائى پژوهشگر دانشمند درباره شهنازى چنين مىنويسد : « اسحاق از دوران كودكى به شعر و ادبيات علاقه پيدا كرد ، مطالعهء اشعار گيلكى ميرزا حسن كسمائى و آثار شعراى ديگر گيلان و ايران او را به طبعآزمائى و تمرين سوق داد تا جايى كه در تحصيلات دانشگاهيش رشتهء ادبيات را برگزيد و باخذ دانشنامهء ليسانس